ट्रम्पको प्रभावभन्दा पर: पलान्टिर र प्राविधिक शक्तिको संरचना

पलान्टिर घोषणापत्र र इजरायलबीच केहीहद सम्म समानता पाइन्छ भने केही मतभेदहरु पनि छन्। यसले प्रविधिका क्षेत्रका शीर्ष व्यक्तिहरू (टेक ब्रोहरू) आफूले चाहेको अवस्था वा व्यवस्थामा पुग्नका लागि यहूदीहरूको सजिलै बलिदान दिन सक्छन्  वा सक्दैनन् भन्ने प्रश्न उत्पन्न गरेको  छ।

पलान्टिर घोषणापत्र ट्रम्पभन्दा धेरै महत्वपूर्ण शक्तिशाली छ। यो गम्भीर शतरञ्जको खेलमा ट्रम्प एउटा नगण्य प्यादा मात्र हुन्। उनको भूमिका यसमा पूर्ण विनाशको हो, जुन तयारी चरणको एक अंशमात्र हो। तर प्यलेन्टिर भने अझ गम्भीर विषय हो। पलान्टिर(पलान्टिर एउटा यस्तो प्रविधि हो जसले ठूलो आँकडाबाट लुकेको सत्य पत्ता लगाउँछ।) यो पश्चिमी प्रभुत्वको क्रमशः घट्दो वर्चस्वलाई कट्टर उपायमार्फत सुरक्षित राख्ने योजना हो।

पलान्टिर घोषणापत्र पश्चिमी टेक्नो–फासीवादको योजना हो। प्रविधिमा आधारित श्वेत जातिको श्रेष्ठताको अवधारणा यसमा निहित छ। यहाँ न त यहूदीविरोध छ, न कुनै पवित्रताको भावना, न त पुरानो ऐतिहासिक फासीवादजस्तो समाजवाद। यसपटक यो पूर्णतः पूँजीवादी, यहूदी–मैत्री, अपवित्र, भौतिकवादी-एङ्ग्लो र उत्तर– मानवतावादी स्वरूपमा प्रस्तुत भएको छ।

पलान्टिर घोषणापत्र एउटा निरन्तर मानवताविरोधी, उत्तर-वैश्वीकरणवादी शस्त्र हो। यो पश्चिमको वैश्विकतावादी प्रविधि-राज्यको एक प्रभुत्वशाली ध्रुवको रूपमा रहेकोछ। यसमा एकध्रुवीयता, प्राविधिक जातिवाद, व्यक्तिवाद निहित छ। जसलाई एप्स्टिन शैली भनिन्छ। यो “इजरायलवाद” (टककर कार्लसनको परिभाषा अनुसार) सँग निकै अनुकूल छ। जो पूर्णतः घृणास्पद र ख्रिस्टविरोधी छ।

पलान्टिरको सोच अत्यन्तै चरम मानवताविरोधी शैतानवादी छ, जुन आयन र्यान्डको स्वार्थी पुँजीवादको चरम रूप हो। यो उदारवादी भ्रमहरूबाट मुक्त भएर हेर्दा पुँजीवादको अन्तिम परिणति हो। यस्तो सोच भ्रष्ट र विनाशकारी “डिजेनेरेटिभ र्‍याचेट” र “फ्याङ्ग्ड नोउमेन प्रणालीसँग मेल खान्छ। तर यो विश्वको बहुध्रुवीयता र नयाँ वैकल्पिक राजनीतिक विचार (चौथो सिद्धान्त) सँग पूर्णतः असंगत छ।

पलान्टिर घोषणापत्र: ट्रम्पको शासनको वास्तविक एजेन्डा हो।
यद्यपि, ट्रम्प स्वयं यसभन्दा पनि बढी गम्भीर र स्वतन्त्र शक्तिहरूद्वारा प्रयोग तथा दुरुपयोग गरिएका देखिन्छन्। पलान्टिर घोषणापत्र र इजरायलबीच केहीहदसम्म समानता पाइन्छ भने केही मतभेदहरु पनि छन्। यसले प्रविधिका क्षेत्रका शीर्ष व्यक्तिहरू (टेक ब्रोहरू) आफूले चाहेको अवस्था वा व्यवस्थामा पुग्नका लागि यहूदीहरूको सजिलै बलिदान दिन सक्छन्  वा सक्दैनन् भन्ने प्रश्न उत्पन्न गरेको  छ।

पिटर थिलका हजुरबुबालाई यदि उनका नातिले समर्थन गर्ने विश्वव्यापी टेक्नो-फासिस्ट (प्रविधिको सहारा लिने तानाशाही विचारधारा) संसारतिर यहूदीहरू हराउँदै गए कुनै बाधा पुग्ने थिएन भन्ने मेरो अनुमान हो। तर, यस विषयमा म पूर्ण रूपमा दावि गर्न भने सक्दिनँ।

पलान्टिर (प्राविधिक–फासिस्टहरू)ले उदार–वैश्वीकतावादी, बहुध्रुवीयताका समर्थक, परम्परावादी तथा राष्ट्रिय–जनवादीहरूसँग संघर्ष गर्नुपर्ने हुन्छ। मेरो विचारमा, यो अत्यन्त धेरै हो।

जर्मनी र जापानलाई अमेरिकी उदारवादी जुवाबाट मुक्त गर्ने विचार शुद्ध फासीवाद हो। तर त्यस्तो अवस्थामा, यो पश्चिमको आत्मरक्षाको चरम आवश्यकताबाट समर्थित हुन्छ। प्रश्न उठ्छ: कुन पश्चिको? यो कमोबेश अर्न्स्ट युङ्गरको सोचजस्तो छ –  जहाँ प्रविधिलाई भाग्यको रूपमा लिइन्छ। (यहाँ अर्न्स्ट युङ्गरको सन्दर्भ हो, उनका भाइ फ्रिड्रिक जर्जको हैन।)

स्ट्रिमिङ (प्रत्यक्ष प्रसारण) र सेल्फीहरू मनोवैज्ञानिक युद्धका (साइ अप्स) माध्यम हुन्, जसले मानिसहरूलाई निरन्तर निगरानीमा बस्ने बानी बसाल्छ। यो सुरुदेखि नै पलान्टिरको रणनीति थियो।

प्रविधिको फासीवाद (टेक्नो-फासिज्म) बढ्दै छ। अब आवरण हटिसकेको छ। पलान्टिरले आफ्ना योजनाहरू खुल्मखुल्ला बताइरहेको छ। यसको अर्थ यो हो कि उनीहरूले विश्व सत्ता सञ्चालनमा अग्रिम स्थानहरू प्राप्त गरिसकेका छन्।

अनुवाद : मोहनप्रसाद ज्ञवाली