जीवन र मृत्युप्रतिको माओको अवधारणा
आफ्नो जीवनको अन्त्यतिर माओ त्सेतुङले आफू बिरामी परेको अवस्थामा धेरै पटक आफ्ना वरपरका कर्मचारीहरूसँग वस्तुहरूको अन्त्य (मृत्यु) बारे कुरा गर्ने गर्थे।
माओले भन्थे- म जीवित छँदा मैले धेरै माछाहरु खाएँ, त्यसैले मेरो मृत्युपछि मलाई समुन्द्रमा फालिदिनू र माछाहरूका लागि आहारा बनाइदिनू। तिमीहरूले माछाहरूलाई भन्नू, ‘ओ माछा! माओ त्सेतुङ तिमीहरूसँग प्रायश्चित गर्न आएका छन्, उनी जीवित छँदा उनले तिमीहरूलाई खाए। अब तिमीहरूले उनलाई खाऊ र तिमीहरू मोटाऊ ताकि तिमीहरू गएर जनताको सेवा गर्न सक।’
यसैलाई भौतिक अमरताको नियम भनिन्छ।
जस्तो जीवन, उस्तै तस्वीर: प्रेमचन्दको सादगी
लू शुन डाक्टर होइन, साहित्यकार बन्नुभयो !
बुद्धजयन्तीको अवसरमा केही प्रेरक प्रसङ्गहरु
एडीसन: पत्रिका बेच्ने हकरदेखि महान वैज्ञानिकसम्म
१५ डलरको त्यो 'सानो' लगानी: जसले एउटा बालकलाई विश्वकै 'न्यायको योद्धा' बनायो
पानीको रंग किन नीलो हुन्छ ?
कागजपत्रले पर्खन सक्छ तर भोकले पर्खन सक्दैन!
प्रतिक्रिया